Jaja, onze jaarlijkse Knock Out was dit jaar weer fijn met Buurtwerk Jongeren Wezel.

Zoals altijd eind november affiches laten drukken en iets daarvoor zien dat je sponsors in orde zijn. Dit was allemaal ok. Affiches ontworpen nagekeken door enkele leden en laten drukken (oplage 500 affiches en 5000 flyers).

Alles lijkt dus in orde, maar dat is het niet. Wat is er belangrijk op een affiche: de DATUM. Wat stond er niet op de affiche: de DATUM. Dus ja, te kostelijk om opnieuw te drukken, dus hebben we het maar zo gedaan. En naar onze normen was het aantal mensen nog wel ok, hoewel dat het met datum op de affiche misschien wat meer hadden kunnen zijn.

Buurtwerk Jongeren Wezel: wat is dat toch fijn.

We hadden met het speelplein van Dendermonde een super goeie kinderfuif gehad. Een serieuze omzet.
Met onze vermoeide koppen beginnen we alles op te ruimen, want zoals dat wel eens gaat op een speelpleinfuif is dit met een stevige inkleding de fuifzaal, en sluiten we de boel af. We trekken naar de grote markt om daar nog een pintje te drinken en plots vragen we aan de penning "hey hoeveel hebben we nu echt verdient deze avond?"

Waarop die rood begint aan te lopen en beseft dat hij AL ons geld gewoon in een grote beker op de toog heeft laten staan.

Hij is naar de fuifzaal geschoten en is beginnen zoeken... maar helaas was al ons geld weg! Al bij al kunnen we er ondertussen stillekes aan mee lachen maar het blifjt toch wel zwaar balen!

Wij beloven je geen straf verhaal,

Fuifbloopers is nooit ons sterkste kant geweest.

Mochten we er al ooit een hebben meegemaakt, wel, wij zijn meesters in negatieve ervaringen vergeten�.

Doch

Is er eentje

Die ons al al die tijd is bijgebleven .

Een zaterdagavond in het pittoreske wachtebeke, de millenium grillen waren al lang van onze tijd niet meer en wij wilden graag met onze meisjeschiro die avond, de wachtebeekse dorpelingen tonen hoe feesten nu juist in elkaar zit.

We gingen de boel eens danig op zen kop zetten

En hoe!

In een snel tempo hadden we die namiddag nog gezorgd voor de inrichting van de zaal, het improviseren van een bodegaruimte, het opzetten van een dj“ podium. Dit alles omdat onze dj al om 13h ! aanwezig zou zijn, de stress begon al danig op te lopen toen meneer niet 20 minuten, zelfs geen 1h maar wel 3h te laat kwam!

Snel werd de œlos napolitos gang� opgebeld om ons te helpen met het opzetten van de hele installatie (ja meiden en techniek, we geven het grif toe, het gaat niet al te best samen).

De los napolitossers zijn een groep vrienden die ons, chiromeiden, graag uit de nood komen helpen, hoewel ze daarvoor helemaal vanuit het naburige dorp moeten komen.

Als galante ridders kwamen zij ons ter hulp.

Het was dan ook een van hen die een opmerking maakte, die in de loop van de avond een wrange nasmaak ging krijgen.

Zeg, wie heeft er nu een scheet gelaten?vroeg een los napolitosser behoedzaam, wetende dat meisjes niet graag geconfronteerd worden met het feit dat ook zij soms vieze geurtjes kunnen verspreiden.

Wij meiden hadden door al dat zwoegen niks in de mot, en antwoordden dat niemand van ons scheten heeft gelaten en eerlijk we zouden het met veel plezier toegegeven hebben althans de schetenlaters onder ons zouden er trots op geweest zijn dat het bloemengeurtje hun gaatje was uitgevlogen.

Hadden we maar geweten dat dit enkel een voorbode was

Met de los napolitossers bij de hand was het klusje snel gefikst een uurtje en een pint bier later, zwaaiden we hen uit.

Eindelijk, we konden ons optutten in thema, krulspelden werden ingelegd, de lippen gestift, de tache de beaute werd aangebracht.

Chirollywood was de naam van de fuif, en als echte Marilyn Monroes waren wij van plan om de show te stelen.

Als ware divas stonden we om 21h te wachten op het eerste volk.

Die toen al druppelsgewijs binnen kwam.

Wij spraken al, overmoedig, over een pollyanna succes�.

Toen begon het

Is dat hier een meststal of wa?He'n der ier Koeien gestoan?Ed er ier ein van junder sketen geloaten tog? ja zelfs de westVlamingen waren vertegenwoordigd.

Hoewel er geen stop te zetten was op de opmerkingen, bleek de geur geen domper te zijn op de sfeer. De boel stond op stelten, zoals gepland, de dansvloer was in beweging, de hipste plaatjes werden gedraaid.

Wij besloten ons er niks van aan te trekken en dachten eerlijk dat de strontgeur gewoon in die boerenpummels hun neusgaten was getrokken.

Dit is een Chirollywood - feestje, alsof er hier ooit een strontgeur zou kunnen rond waaien?

Hadden we toen maar oor gehad voor de klachten, nu met 100db aan je oren is het moeilijk om te luisteren. Niet?

Toen klonk een noodkreet

de damestoiletten zijn aan het overlopen!Neen, overlopen is hier geen overstatement, het was een gutsen, gieten, sproeien, van water, pis en stront.

Als ware aftreksters trokken we eropuit met onze, je raad het nooit, aftrekkers.

De vieze drek die maar bleef komen trokken we met gemak de afvoerputjes weer in, met 2 vrouw was deze situatie wel in de hand.

The show must go on en dat deed het ook.

Tot een half uur later: de jongenstoiletten zijn aan het overlopen!

Wij dachten eenzelfde systeem als bij de dames uit te bouwen, 2 vrouwen sloegen aan het aftrekken.

10 minuten ging het perfect, we waanden ons al overwinnaars en waren niet te spreken over het stopzetten van ons feestje.

Maar als dan ook de drie, ja drie dus de drie afvoerputjes in de zaal (vind je het ook niet vreemd dat er in een zaal DRIE afvoerputjes ziijn? Nu dit ter zijde )

Toen ook de drie afvoerputjes in de zaal, hun stront niet konden ophouden, inhouden, onderhouden, was het hek van de dam.

Smakelijk, is het niet om je tenen die zaten in mooie sandalen te zien ploeteren in kak, dat kunnen wij je wel verzekeren en ons publiek ook.

De geur was niet meer te harden, de opmerkingen werden hard.

De witte vlag ging uit, we gaven ons over, het vooruitzicht van een super feestje was nu wel helemaal in de pis gevallen.

Vriendelijk maanden wij onze feestgangers aan weg te wezen, niet dat het ons echt zoveel moeite kostte, laat staan dat er veel aanmaning aan de pas kwam.

Op een tien minuten konden we de keet afsluiten, de brandweer werd gebeld om de oncontroleerbare toiletten in bedwang te krijgen.

In afwachting, slenterden wij verslagen naar ons frietkraam, die buiten op het terrein stond. Gelukkig hadden we dat nog lekkere frietjes met een heerlijke toef mayonaise. mmmm

Voor ons zagen we nog de laatste fuivers verdwijnen in de nacht, smalend riepen ze nog: omdat het zo'n strontfeestje was!

Bij het frietkraam aangekomen, zagen we verslagen gezichten, en een wijzende vinger naar de juist verdwenen fuivers.

Bleek dat zij weg waren met onze heerlijke mayonaise.

Met losgeslagen wcs en volgestroomde zalen met drek daar konden we nog net mee leven, maar dat iemand onze pot mayonaise stal!

Dit hebben we nooit kunnen vergeven!

Wij organiseren dus ook elk jaar een chirofuif. Vorig jaar was het 'apres-ski fuif'.
Tegen een uur of 4 stond heel de vloer nat. Iedereen zei 'Amai, zoveel bier dat hier op de grond ligt, haha'. Maar, eigenlijk was dit geen bier maar waren het de leidingen van de wc's die kapot waren en al die gelige vloeistof stroomde over de dansvloer. Dus iedereen stond te dansen in de pipi...:-) Gelukkig was iedereen al zat genoeg om er zich niet veel van aan te trekken...
Als dat geen grappig/beetje vuil fuifverhaal is! ha!

Straffe fuifverhalen? Die hebben we genoeg. Wil je ze geordend volgens kostprijs of volgens stommiteit? Fuif 1: De eerste blunder begon bij een gloednieuw jeugdhuis. We waren nvan de eersten die de nieuwe zaal konden testen. Een test werd het inderdaad. De eerste uren was het een fuif waarvan je had gehoopt dat het zo zou worden: veel volk, goede muziek, genoeg drank en een gezellige sfeer. Tot een of andere zatlap besloot het brandalarm eens uit te testen. Omdat de zaal nog niet volledig in orde was, zaten er nog geen beschermingsglaasjes voor de brandknoppen. Daarbij bleek dat er nog geen code was om het brandalarm af te zetten. Op een of andere manier slaagden we er vrij snel in om het alarm uit te zetten. Enkele leiding kon niet geloven dat iemand dat alarm wou testen, en besloot om even een babbeltje te maken met de brandalarmtester. Om zijn verhaal te staven toonde hij hoe hij het alarm in werking had gezet. En ja, dat brandalarm schoot weer aan. Deze keer schoot ook het buitenalarm aan. Lang leve het nachtlawaai! Het tweede alarm bleek iets moeilijker uit te schakelen. Er werd ons verteld dat we alle zaallichten moesten uitdoen en vervolgens alle deuren moesten sluiten. De 100 man en meer werden naar buiten begeleid en schaarden hun jassen in het donker bij elkaar. De buitensirene bleef echter loeien. Uiteindelijk moest een technicus komen om de alarmdraden door te knippen. Gelukkig waren deze kosten te wijten aan de falende afwerking van het gebouw. De rekening werd dus mooi naar de gemeente geschoven. De rekening die we wel kregen: die van een jas van 300 euro die gestolen was uit onze betaalde en beveiligde vestiaire! Fuif 2: Dit is al een ferme flater. Maar het bleef niet bij die ene keer. Een jaar later hebben we weer een fuif in hetzelfde gebouw. Het gebouw was deze keer bestand tegen een stootje. De voorbereidingen daarentegen... Blijkbaar kan iemand in ons leidingsploeg niet goed lezen. Er werd iemand verantwoordelijk gesteld voor het kopen van wijnglaasjes. Komt ze terug met Sherryglazen! A, zegt ze, dat wist ik niet. Dat is moeilijk te onderscheiden. => Toch ni als er met koeien van letters SHERRIEGLAZEN op staat?! Daarbovenop kwam er iemand van de leiding zat aan nog voor de fuif begon.En om nog eens terug te komen op het gebouw. Blijkbaar kon het toch nog niet zo goed tegen een stootje. Tegen dat we alles afsloten merkten we dat het glas in de voordeur volledig los stond en er ook nog eens een geweldige barst in zat. Les van de dag: beveiligd glas kan wel degelijk breken en het kost nog eens veel ook!Na die brok te verwerken, kwamen we op de parking. Wat we daar onderweg tegen kwamen was de nieuwe beplanting van het jeugdhuis! Blijkbaar was er buiten een plantenfeestje begonnen. Gelukkig hebben enkelen onder de leiding groene vingers en werden de planten in ware chirostijl herplant. Fuif 3:Omdat we genoeg hadden van al deze tegenslagen, besloten we om met de leiding deel te nemen aan een fuifsteward opleiding. Na een dag les te krijgen keerden we allemaal trots naar huis met het stewarddiploma in de hand.We werden met onze laatste fuif dan ook zwaar op de proef gesteld. Het gebouw zelf was ondertussen al genoeg getest. Tijd dus voor de feestgangers om onze bonnekes te testen. Hoe? Kopieren die boel. Tegen dat we dat door hadden waren er al 190 valse bonnekes gepasseerd. En wij ons maar afvragen hoe het kwam dat het zo druk was aan de bar! Dit leverde ons een verlies van meer dan 400 euro op!Dat was niet het enige probleem. Blijkbaar had er iemand peperspray mee en besloot om dit te testen op voorbijgangers. De volgende morgen kwam iemand van de leiding tot de ontdekking dat we de sleutel van de kas waren kwijtgespeeld en we zo niet meer aan onze schampere buit konden.Wanneer we met enkele leiding terugkeerden om de sleutel te gaan zoeken kregen we problemen met de badge. Na enkele keren en minuten proberen, kregen we dan toch de deur open. We waren opgelucht dat het eindelijk was gelukt en de eerste persoon besloot om meteen naar de zaal te gaan, niet denkend aan het beveiligingsalarm dat nog steeds aan stond. En ja, daar kwam een bende sirenes op ons af die daarna de gepeperde rekening gaven. Na al die stommiteiten, hoopten we dat de nieuwe lading leiding niet dezelfde fouten zou begaan. Die hoop is al vervlogen nadat de huidige aspis erin slaagden om de kuismachine te laten stelen! Het ding gaat amper 10 kilometer per uur en werd onopgemerkt uit het gebouw en van de parking gereden. En dat terwijl er aan elke uitgang 2 stewards stonden!Spoorloos verdwenen! En dat kost een pak meer dan valse bonnetjes, brandalarm, een kapotte deur en dure jassen...

Elk jaar organiseren wij met de chiro van Emblem ons Chirofeesten-weekend in begin september. Elk jaar is daar ook op vrijdag een openluchtfuif bij. Dit doen we om de bouw van onze nieuwe lokalen te financieren. Dit jaar waren de feesten nog op het terrein van onze oude lokalen, die qua elictriciteitsvoorziening niet echt voldoet. Zo is dus op 1 nacht onze electriciteit NEGEN keer uitgevallen (= alle licht en muziek weg voor minstens 2 minuten). Bovendien bleken er, als de lichten terug aan gingen, altijd wel een aantal pinten of cocktails gestolen door snuggere fuifgangers. Uiteindelijk heeft de DJ dan nog verder gespeeld zonder grootse lichtshow, maar zijn computer was wel gecrasht ...

Ieder jaar zetten de aspi's van chiro Nieuwenhove (Waregem) een fuif op. In 2006 dus ook. De fuif begon goed, veel volk, goeie muziek, veel ambiance tot op een gegeven moment. Het was de eerste maal dat we de nieuwe zaal gebruikten, plots viel 'den tap' uit, geen bier meer. Wij vlug in de oude zaal (waar de vestiare was) een andere tap geïnstalleerd en constant plateau's met bier naar de nieuwe zaal gebracht. Hierdoor dus veel wachtenden op een goeie pint. Nuja, heel de avond 'tsjollen' met die pint, 't was niet niets. Dit was echter niet het enige probleem. De vestiare bevond zich dus in de oude zaal. In het toilet heeft er een flauwe plezante een of ander kraan opengezet waardoor er plots een fontein ontstond in de oude zaal. In de oude zaal liep een buis die niet afgesloten was, waardoor al het water op de vestiare viel. Vele boze gezichten gezien deze avond, alle kledij was nat! Gelukkig hebben we hulp gekregen van onze oud-leiding om de oude zaal uit te dweilen en trekken!! Het was me wel een avond, met veel stress, maar we hebben achteraf goed kunnen lachen!

Pasen, een mooie dag om een fuif te organiseren aldus menig KLJ's en ook dus volgens KLJ zondereigen. In het plaatselijke zaaltje achter cafe schuttershof. Op de affiche een plaatselijke dj. De affiche, een geel konijn werd in de nabije frituren opgehangen, te weinig bleek nadien. Na een heuse jeneverbar te hebben ingericht en de vaten bier te hebben aangesloten. De hamburgers en de uien te beginnen gaarbakken waren we in blijde verwachting van de eerste bezoekers. De deuren openden om 10u.

De minuten op de klok tikten tergend traag, de dj begon aan zijn warming up set. Het werd zo al gauw half elf, de mensen aan de deur keerden terug omdat er nog niemand in de zaal was, ze zouden later op de avond wel komen. Om elf uur een heugelijk gebeuren, twee mensen waagden het een ticketje te kopen. De party kon alvast worden ingezet. Na een uur fuiven met zijn tweetjes en de verkoop van een 5tal pintjes werd om 12 het zelfs voor deze mensen te veel dat ze er de brui aan gaven.

De inkom gratis maken kon het euvel niet meer verhelpen, de dj werd verzocht te stoppen met plaatjes draaien en de medewerkers konden alvast aan de slag met hamburgers eten.

Resultaat: een verlies, een overschot aan hamburgers en broodjes en een enorme fuifkater. Vanaf deze editie ward besloten nooit meer een paasbal te geven, zelfs geen enkele fuif niet meer te organiseren. Het budget van de KLj is ontoereikend om die ene grote naam op de affiche te zetten en terug uit de startblokken te schieten. jammer voor een KLJ met 120 leden.

Jaarlijks organiseren we met onze carnavalvereniging Apollonaise, die uit een 45-tal jongeren bestaat, ons jaarlijks verkleed carnavalsbal, het 'sjuunste aaijt wief' in ons Lanakers dialect, vrij vertaald betekent dit het mooiste oude vrouwtje. Het is dus de bedoeling dat de aanwezigen zich verkleden als oud vrouwtje, en een jury beslist dan op het einde van de avond wie de winnaar word.

Het was dus zaterdag 15 februari 2007, de derde editie van ons sjuunste aaijt wief werd georganizeerd in het Cultureel Centrum van Lanaken. Om 22 uur liep de zaal al goed vol, dit vooral om het eerste optreden van de avond mee te maken, dit was Erwin vh Merretkoer ! De sfeer zat er al goed in, en rond 23 uur zat de zaal op zijn maximumcapaciteit. Er waren op dat moment ruim 1100 mensen aanwezig en dit terwijl er eigenlijk maar 900 mensen officieel binnenmochten. Vele mensen konder er gewoon niet meer bij, en dropen teleurgesteld af naar huis ...

Rond de klok van 23.30 uur krijg ik opeens door de walki-talkie te horen dat de wc "gesprongen" was ... Ik loop dus in allerijl van achter de toog naar de wc's en zie daar 1 van de vrijwilligers met zijn duim in een gat in de muur zitten. Blijkbaar had een 'feestganger' iets te wild op de knop van het urinoir geklopt, en daardoor was de waterleiding uit de muur gesprongen. Het resultaat hiervan was dat er in de hele mannen-wc een waterlaag stond van een dikke 5 cm, en het water nog uit de muur bleef stromen. Ik liep snel naar de concierge van de zaal, die naast de zaal woont, maar daar deed niemand open. Gelukkig zat zijn zoon nog te gamen, in het aanpalende cafe, en die heeft dan de sleutels van de kelder genomen om de watertoevoer vd wc's af te sluiten. Eenmaal in de kelder werd gezocht naar de juiste waterleiding. Na 15 minuten werd deze eindelijk gevonden. Ook het dichtdraaien van deze kraan was een immens probleem. Met 6 ! personen hebben we met ijzeren stangen moeten trekken en duwen om deze dicht te krijgen. Gerustgesteld gingen we terug naar boven, melden dat alles 'opgelost' was, MAAR toen kwam de melding van de toog dat er geen water meer was. Nu bleek dat alles in de hele zaal op 1 waterleiding was aangesloten, dus met andere woorden, alle wc's (inclusief de dames wc's) de spoelbakken en het aanpalende jeudhuis waar de artiesten werden opgevangen, hadden geen druppel water meer. Dit had tot gevolg dat er geen glazen meer gespoeld konden worden, er zat geen schuim op de vettige glazen, en erger nog, dat er niemand meer de toiletten kon doortrekken. De wc-dames konden dus vertrekken, en we verloren ruim 3 uur wc-inkomsten (al snel een 200-tal euro's).

Toen kwam het onheilspellende nieuws van de toog, dat er 2 tappen kapot waren, en we dus verder moesten met de overige 4 tappen. Later bleek dan ook nog eens dat alle glazen OP waren, en we in allerijl plastieken bekertjes in de kelders hebben moeten zoeken. En natuurlijk wilden alle mensen graag hun pint in een glas, dus je kan wel raden tot welke discussie's het bij de toog heeft geleid.

Net toen ik dacht dat we alles hadden gehad, kwam de tapverantwoordelijke mij vertellen dat alle bier, cola en bruin bier op was. Alle 20 vaten bier waren er al door en dat rond de klok van 00.30 uur. Bij toeval bleek de zoon van de brouwer (en mede-eigenaar) ook in de zaal aanwezig te zijn, en hij werd door de DJ afgeroepen om achter het podium te komen. Onmiddelijk werd hem het probleem verteld ... In plaats van ons te helpen, gooide hij zijn bonnen op de grond, en hij vertrok naar huis. Daar stonden we dan. Honderden mensen schreeuwden voor bier, en we hadden er geen meer. Toen hebben we de handen in elkaar geslaan en zijn we met vier auto's op zoek gegaan naar bier. In 3 verschillende cafe's , 1 plaatselijke judo-club en een jeugdhuis, konden we in totaal nog 12 tonnen verzamelen en de nodige bakken cola en bruin bier. Rond 02.45 uur was ook dit weer op, en toen hebben we de toog maar gesloten. Gelukkig konden de meeste mensen dit nog wel begrijpen, al had je natuurlijk ook een paar enkelingen die zich met veel bombarie kwaad maakte voor de toog. Om exact 1 minuut na drie stond de lokale politie al langs de discobar, omdat we 1 minuut ! ! ! te lang hadden doorgespeeld. De muziek werd dus onmiddelijk stopgezet en de lichten gingen aan. Binnen braken nog enkele kleine incidentjes los, maar die werden netjes opgelost door de aanwezige security-mensen. Echter nadien waren er buiten nog enkele grotere vecht-partijen, waardoor er een paar feestvierders in het ziekenhuis belanden!

Resultaat van ons avondje carnaval vieren in Lanaken :

32 vaten bier leeg - 480 liter cola en meer dan 1100 bezoekers.

's anderdaags kreeg ik een telefoontje van het cultureel centrum dat wij verantwoordelijk gesteld werden voor de schade aan de wc's ... Ook de 300 kapotte glazen moesten we aan 80 eurocent betalen ...

Al bij al, Vorig jaar werd de 4de editie georganizeerd, en dit met meer dan 1400 mensen, dit keer in de grote zaal vh cultureel centrum en volgend jaar (2009) staat op 7 februari al de 5editie klaar !

We waren er klaar voor! Onze eerste fuif van het jaar! We hadden net een pizza gegeten het was 5 voor 9. De eerste fuifbeesten komen binnen rond kwart na 9. Ze bestellen enkele pintjes en DAAR loopt het voor de eerste maal mis. De tap werkt niet tegoei. Na even rondbellen kwam er volk dat er iets van wist maar helaas, hij bleef half-werken. Rond 11 uur gaat het voor de 2e maal mis. Inspectie! Er blijkt iets niet betaald te zijn en we krijgen een boete van bijna 100euro. Alsof dat nog niet genoeg is, wandelen er rond 12uur enkele amokmakers binnen. Ze vinden het leuk te vechten met onze brave fuivers, zodat we 7 combi's op bezoek krijgen. Na een paar vluchtpogingen kan de politie ze te pakken krijgen. Ondertussen merken we ook de andere schade op: vele kapotte stoelen. Bij het opruimen worden ook enkele handen opengesneden aan glas!

de leiding weigert nog een fuif te geven ...

ps om fantsoenlijke pintjes te tappe moesten we er 3 bij elkaar kappen, verlies hebben we niet gemaakt maartoch

Na eerder succesvolle bezoeken van de Kreuners kwam deze bende oude rokkers opnieuw naar Wortel voor een grandioze try-out ter gelegenheid van hun 25 jaar. Een jaar later wil de groep opnieuw een try-out doen voor hun XXL-concert in het Sportpaleis... en opnieuw kiest de groep voor de Wortelse gezellige sfeer.

Alles werd in orde gebracht op net dezelfde manier als het jaar voordien met dezelfde mensen, hetzelfde materiaal,...Maximum 300 gelukkigen zouden genieten van dit concert op zondagavond. Bij de soundcheck nog geen vuiltje aan de lucht.

Maar helaas pindakaas...De groep was nog maar twee nummers ver en de generator viel uit. Een generator waarmee we overigens jaarlijks 3 dagen openluchtconcerten organiseren zonder enig probleem. Een derde nummer lukte in 3 keer... waarbij telkens opnieuw de generator uitviel. Ik kreeg het, als verantwoordelijke, warm en koud tegelijk. Het concert werd stil gelegd. In een mum van tijd hadden we een tweede generator ernaast staan... 1 voor het geluid, 1 voor het licht.

De PA firma wenste echter geen risico's te nemen voor hun materiaal. En in overleg met het management werd besloten de try-out volledig af te blazen. Weliswaar tegen mijn zin maar we hadden geen keuze... Ik op het podium gaan uitleggen dat de mensen rustig een pintje konden blijven drinken maar dat het optreden afgelast wordt.Later zou het jeugdhuis in samenwerking met het management hen uitnodigen om samen naar de Kreuners te rijden op een van hun theater-concerten.

Een kater van een flater zagen we aankomen... ik zag de pinten bier van 300 bezoekers al naar mijn hoofd vliegen, tickets terugbetalen, een mega verlies... Wonder boven wonder was het publiek ons goed gezind (met allemaal Wortelnaren) en bleven gewoon hun drankbonnen opdrinken en een feestje bouwen.ÂDit resulteerde zelfs in een stevige winst.Â

Met deze winst legden we ongeveer een half jaar later 3 bussen in richting Gent...
De mensen zorgden uiteindelijk mooi voor twee fijne avonden zonder dat het jeugdhuis bankroet ging.Mooi mooi... maar toch mijn zwaarste kater allertijden.

PS: de generator ging de volgende dag binnen voor onderhoud en hier bleek niets fout te zijn... amper 3 maanden later werd hij opnieuw ingezet zonder problemen voor het 3-daags openluchtfestivalletje WortelKermis

het was vorig jaar rond deze tijd dat we de fuif hielden van ons jeugdhuis genaamd zwoar zwinn @ zwoane. we hadden veel volk en het was nogal druk we gebruikten als betaal middel voor de drank bonnetjes die op een rol zitten. dus bestelde je 10 pinten dan gaf je een hele rij bonnetjes die je dan moet afscheuren. we stopten deze in een emmer die achter de toog stond. na een tijdje was het zo druk dat we de emmer beetje bij beetje dichter zetten bij ons omdat we dan zo ver niet moesten reiken. gevolg-> de emmer was plots weg en de volledige zaal was terug voorzien van drankbonnen. bijgevolg hadden we maar een kleine winst aan onze fuif die eigenlijk veel geld had kunnen opbrengen.

 

Naar gewoonte deden wij met ons jeugdbeweging een fuif in de buurt van Heist-op-den-berg. Het leek na alle voorbereidingen een feestje te worden. Dit was ook het geval want om 21u leek het weer de jaren 70, tegen dat uur zat de zaal (800 man) vol. Vaten werden geledigd,daarna bijgehaald bij de brouwer omdat we tekort kwamen en zo ging het feestje voort.

Toen we echter een uur of 2 naderde vonden enkele bezoekers het leuk om amok te maken. Ons voorbarig oog had dit gezien en wou het vermijden,dus stuurden we de security er op af. Uit paniek vonden er echter sommigen in onze leidingsploeg dat we beter alles konden vermijden. Met wat als gevolg?

Ze belden zelf de politie op met de vriendelijke vraag of zij de fuif kwamen stilleggen. Gedaan met het feestje, nog meer ruzie en gevloek en een verlies van je welste.

Dat noemen ze pas doe-het-zelver

Eind 2006 organiseerde ik een vervolg op een 1ste (succesvolle) 80-90-00 on the move! fuif. Vooraf klopte het plaatje helemaal. Ik keerde weer naar een (sterke) locatie. Grote sponsors zoals Mini & Gerolsteiner steunden me respectievelijk o.a. met een bestickerde sponsorwagen en een pallet plat & bruis. Een bevriende graficus zorgde voor een 2de maal voor de nodige artistieke ondersteuning met als resultaat een knap staaltje artwork op (groot) poster -& flyer formaat. Wederom stond de lokale jeugdbeweging paraat om logistiek deze 2de editie tot een succes brengen. Last but not least zorgde een professionele light & noise company voor de nodige (gesponsorde) apparatuur. Een week voor de fuif leek alles nog ok. Iedereen was gebriefd & terdegen op zijn/haar taak voorbereid. Maar schijn bedriegt... Er was niet geplakt, noch geflyerd. De sponsorauto werd gebruikt voor alles..., behalve reclame & publiciteit maken voor het feest! (Doch was de benzinetank aanhoudende leeg...) Ondanks de figuurlijke donkere wolken boven het feestgebeuren was de opkomst 1/3 meer als de vorige editie. (Dit vooral door voortreffelijke mond aan mond reclame & door een ter haast opgezette mail -en sms campagne.) Zoals geschreven verliep de avond zeer voorspoedig & hing er een enorme sfeer. Doordat ik zelf dj'de rekende ik blindelings op de werking van "mijn personeel". Dit bleek een minder leuk resultaat op te leveren als verhoopt... Kaarten in "voorverkoop" werden op 30 m. voor de zaal nog snel "verhandeld", sterke drankÂmassaal weggeschonken aan bevallige & van goede decolletes voorziene chiromeisjes en ga zo maar door en ga zo maar door. Ondertussen zijn we al meer dan een jaar verder & werden de plooien ondertussen "financieel" gladgestreken...Maar lees en onthoud! Een verwittigd m/v is er twee waard!

Elke derde zaterdag van september organiseren wij, de roemruchte scoutsjongens van Mol-Achterbos, onze fuif "Come as you are". Jaarlijks weten we toch zo'n 3 a 4000 jonge fuifbeesten te lokken met een mengeling van toffe DJ's, knappe lichteffecten en de meest exotische drankjes. Aangezien er bij zo'n grote party heel wat werk komt kijken roepen we elk jaar de hulp in van een vast legertje vrijwilligers.

Een van die helpende handen, al een jaartje ouder en niet meer zo thuis in de wereld van de zuiderse cocktails, had een bezweet gezicht van het zware werk dat hij aan de koelwagens leverde. Op zoek naar een plekje waar hij zich eens kon verfrissen belandde hij in onze cocktailbar alwaar hij een grote ketel 'water' met muntblaadjes bespeurde (we bereiden onze cocktails altijd in gigantische ketels om vlotter aan de grote vraag tijdens de fuif te kunnen voldoen). Voor iemand van ons goed en wel besefte wat er gaande was, begon die mens zich daar te wassen in die ketel 'water' maar in plaats van gewoon water was die man handen vol mojito in zijn bezwete aangezicht aan het plensen. Hij zag onze ketel Cubaanse godendrank aan voor een kom met kraantjeswater, en stelde het blijkbaar op prijs dat we zogezegd muntblaadjes toegevoegd hadden voor het aroma. En aangezien het feest in volle gang was, de mojitobestellingen aan een lopend vuurtje binnenliepen en je moeilijk 15 liter mojito kan weggooien, bleef er voor ons geen andere keuze dan gewoon door te blijven schenken uit diezelfde bewuste kuip. Aan de persoon in kwestie hebben we nog altijd niet verteld welke stommiteit hij daar uithaalde, maar de man klaagde achteraf wel over verschrikkelijk pikkende ogen :-)

Het bijzondere aan heel deze historie is eigenlijk dat er vanaf dat moment nog meer mojito's over de toonbank gingen en toeval of niet, we hebben nog nooit zoveel te horen gekregen dat we echt wel heerlijke mojito's serveren als op die bewuste avond in september. Maar volgend jaar misschien toch beter de mojito veilig wegsteken in een frigo

Onze tottemfuif in Gistel, de grootste van ons stadje, met ongeveer 1500 bezoekers kan dat wel tellen. Zeker als je weet dat wij als VKSJ geen hippe dj-namen op onze affiche staan hebben maar DJ DROL, hij ziet er 50 uit, komt op zijn sloefkes, brengt zijn vrouw en kindjes mee en geeft heel zijn kroost (die net de kleuterschoolgerechtigde leeftijd bereikt heeft) de nodige pintjes (je weet wat ze zeggen: jong geleerd ¦-) en dit alles terwijl het eerste deel van de fuif een gewone cd opligt.
Nuja, dit jaar was hetzelfde als elk ander jaar, alleen hadden we dit jaar ook een gastdj, waar sommige leidsters betrekkelijk veel hoop op vestigden. De fuif startte zoals gepland met de dj aan de bar en een cdtje in de speler. De eerste 14-jarigen kwamen binnen en liepen door de lege zaal.
Na veel waarom, o waarom� begon de zaal stilletjes aan vol te lopen en de dj te djen. Enkele uren van zwaar labeur later krijgen we het bericht dat de politie is komen opdagen en dat ze de toegangsdeuren gesloten hebben. Wie buiten zat bleef buiten, wie binnen zat, bleef binnen. Er is gevochten, echt gevochten� hoorden we met de tamtam, zo speciaal vonden wij dat niet, aangezien er op elke gistelfuif wel iemand in de EHBO belandt. Toen even later bleek dat ook mensen die wij kenden in elkaar geslagen werden om redenen als 'ik dacht dat je iemand anders was' begonnen we een beetje banger te worden. Toen ik nog wat later ook bonnetjes met bloedsporen van blauw-ogige jongens ontving was de verbazing relatief groot. Tegen 3u30 mochten we helemaal geen drankjes meer serveren aan de mensen, in opdracht van de politie, wat voor nog meer haatdragende gevoelens leidde bij alle mensen die net drankbonnetjes hadden gekocht. Tegen 4u werden de mensen als vee naar buiten gedreven, en kon de opkuis beginnen. De volgende dagen konden we onze ogen niet geloven, in ELKE krant (van de zeewacht tot de standaard) luidden titels als: 40 jongeren op de vuist in Gistel, Tottem wordt Mottem, Vksj gistel wordt geslagen... De artikels logen er niet om, het was de grootste vechtpartij in de geschiedenis van de Gistelse fuiven. 6 mensen werden opgepakt die avond, waaronder kereltjes van 14 jaar. De tottemfuif werd een begrip en de mensen hadden opnieuw iets om over te praten op cafe.
Misschien veranderen we onze naam wel definitief in Mottem?!

We organiseerden jaarlijks een fuif. Vorig jaar wilden we iets speciaals. We hadden het idee om enorm veel rook te maken, in de zaal, rond de DJs...Het was echt een goed idee, iedereen zou het te gek vinden.
Op de dag van de fuif hadden we echter een probleem, we hadden geen rookmachines. Iemand had het fantastische idee om brandblusapparaten te gebruiken. "Dat zijn een soort van korreltjes en geven hetzelfde effect als een rookmachine. We stemden allemaal (weliswaar twijfelachtig) in.

Om 2u besloten we de rook te maken. 3 mensen van de crew stonden op het podium met elk een brandblusapparaat. Ze staken hem allemaal ter gelijke tijd aan. Wat we natuurlijk niet wisten was dat je dat niet kan afleggen! En het grootste probleem was dat het helemaal niet hetzelfde effect was zoals rookmachines. Al vlug overrompelde deze "rook" de hele zaal. Iedereen liep krijsend naar buiten,behalve 5 gekken die het tof vonden om er in te springen zodat het nog meer in het rond vloog.Iedereen was naar huis vertrokken en onze fuif werd een echte flop.

Ieder jaar houden wij, Jong KLJ, onze Black Mambo.

Zoals ieder jaar krijgen we politie over die vloer die een domper op de fuifsfeer zet.

Een algemene regel in de gemeente was, dat de fuif maar tot 3u mocht duren, maar deze was kort voor onze fuif opgeheven. Blijkbaar waren die 2 agenten er niet van op de hoogte...

Om 12u kwamen ze ons al waarschuwen dat we om 3u moesten stoppen door muziek af te zetten en licht aan te steken. Twee en een half uur later kwamen ze terug en deden het zelf!

In een vlaag van woestenij belde een leider de burgemeester uit zijn bed en smeet alles uit wat op zijn maag lag... De burgemeester wist niet echt wat hij te horen kreeg en dat in het midden van de nacht. Hij antwoordde er rustig op door te zeggen dat hij er niets aan kon doen en dat we het er later over zouden hebben.

Ondertussen liep heel de zaal leeg en natuurlijk waren de fuifgangers niet al te content!

De dag nadien schreef een andere leider een artikel in de krant dat het niet kon dat een fuif, ten voordele van een jeugdbeweging, om 3u stil gezet wordt en dat een andere fuif 20 km verder en in hetzelfde arrondisement wel mocht fuiven tot 5u!!

Er ontstond een hele heisa en wij kregen ons gelijk en de agenten kregen een 'berisping'...

Een jaar later mocht de fuif duren tot wanneer we wilden en iedereen was content, ook de burgemeester waarvan zijn nachtrust niet meer verstoord werd...

 

Vorig jaar 23 februari was het zover, met de scouts gaven we eindelijk onze eigen grote fuif. De vorige jaren waren we al in zee gegaan met de afrekening en spijtig genoeg ook radio donna (die fuif bracht ons 100 euro op). Neen, genoeg daarvan. Dit jaar zouden we zelf iets verzinnen met muziek die we zelf goed vinden. Daarom kozen we ervoor een elektrofuif te organiseren met Jack Attack & Vertigo, Ed & Kim en de mooie Monica Electronica. Als naam kozen we elektroshock want dat bekte wel lekker.

De fuif bleek eindelijk ook eens aan te slagen. We lokten een duizendtal bezoekers naar de hangar in het fort van Mortsel. Voor een eerste editie vonden we dat als organisatie niet slecht. We gaven een interview voor ATV, en tegen 1 uur 's nachts liep alles gesmeerd. De medewerkers begonnen aan hun laatste shift. We kregen van onze geldbeheerder ook te horen dat we bijna uit de kosten waren en we het laatste uur winst zouden maken. Zo een feesje organiseren kost al gauw meer dan 10 000 euro en we zijn er met drie vrienden verschillende weken bijna voltijds mee bezig geweest.

Tegen halftwee had ik tijd zelf ook eens een pintje te drinken en wat te dansen op beats van onze hoofdact: Monica Electronica. Ze legde de ene lekkere plaat na de andere op. Het werd zowaar een paar graden warmer in de kille hangar en heel wat van onze vrienden waren lekker uit de bol aan het gaan. Tot klokslag 2 uur: ineens werd alles zwart. Geen muziek meer, geen licht, alleen maar verbazing. Ik weet niet meer wat er toen door me heen ging, enkel dat ik binnen de 10 seconden buiten aan de generator stond. En inderdaad het ding draaide niet meer. Elektroshock, het bleek nogal een cynische naam te worden.

Het laatste uur was dan ook chaos. Binnen waren er veel bezoekers razend die dingen kapot begonnen te maken en met brandblussers te spuiten terwijl onze slechte security wat stonden te muilen met hun lelijke vriendinnen. Ik kon ook nog net verijdelen dat er een vuurpeil werd afgestoken. Monica werd bekogeld en de bonnekesstand overvallen met mensen die hun geld terugwilden. Eerst dachten we dat de naft op was van de generator en reden we dus supersnel naar het tankstation. Dit bleek niet het probleem te zijn, we kregen het ding niet meer aan de praat. Achteraf bleek er een scheurtje te zijn in 1 van de pompjes van de generator.

We hielden er een ferme kater aan over. Wekenlang de plakpalen volkleven, iedereen van onze scoutsgroep mobiliseren.Weer geen geld verdiend met de fuif om op kamp te gaan. En vooral net nu we iets hadden dat eindelijk bleek te werken liep het weer mis. Tijdens de afbraak werd er dan ook heel wat afgevloekt.We gaven het op want we wilden niet weer eens zoveel geld op het spel zetten na weer een winstloze fuif. Elektroshock, we zullen het zeker niet snel vergeten.

op onze megagoeie chirofuif zijn op het einde van de avond alle grote zuipkaarten gestolen. plots stond iedereen daar aan de toog: voor mij 20 pintjes, 35 red bulls,... zo kon het niet verder en we vertelden hen dat "den drank op was" met een klein opstandje tot gevolg maar dat was al snel opgelost!

Het is nu toch al een goeie vijf jaar geleden. Samen met onze jeugdbeweging organiseerden we een fuif hier in de plaatselijke fuifzaal. Het was een ramp! Het was al 23h en er was slechts 20 man in de zaal, onze kennissen. Tegen 23h30 was er nog steeds geen kat. Toen ik naar het toilet ging kreeg ik bijna een inzinking! ik passeerde langs een van de posters in de gang. Er stond op FOSLOS 23-11-2004. MAAR DIE DAG WAREN WE 23-10-2004!!!! De datum op de affiche was een maand verkeerd! Tegen 1h was er toch al 50 man, doordat we toch snel wat reclame gingen maken op de markt in de cafes. We beloofden gratis bier. Het eerste vat was snel leeg. Dus ging een van onze leiders een van de vaten halen die hij gaan kopen was die middag. Alsof het noodlot ons wou raken pasten de vaten niet op de tap in de fuifzaal, blijkbaar was het een verouderd systeem. Al snel druipten de gasten af en tegen 2h30 mochten we alles al opruimen! Die avond maakte onze jeugdbeweging meer dan 500 eyri verlies. We hadden veel geld besteed aan onze flyers en posters, wel posters met een verkeerde datum!

met onze mini onderneming op school besloten we om een tof fuifje te organiseren. natuurlijk de bedoeling van elke mini onderneming is om een fixe winst te maken om nadien de aandeelhouders tevreden te stellen. we huurden dus de fuifzaal af in onze stad en regelden dj's. ik moet toegeven dat de naam van onze fuif slecht, ''stringfest'', niet zo goed gekozen was. maar wat dan nog. we hadden een paar mooie dj's en verschillende stylen. zo kwamen da rick en da boy tommy draaien en in het begin van de avond was er drum 'n bass muziek. in voorverkoop hadden we niet echt veel kaarten verkocht maar we dachten dat er de avond zelf nog wel veel mensen zouden komen opdagen, niet dus. dat was al onze eerste tegenslag, er was veel te weinig volk voor wat we begroot hadden maar we dachten dat we met drank enzo bij het nog wel nipt zouden halen en nog wel uit de schulden konden komen, maar ook dat hadden we verkeerd gezien. toen we achteraf de rekening van de brouwer kregen bleek dat we met een serieuze schuldenberg zaten en we begrepen echt niet hoe dat kon. de rekening van de brouwer leek ons echt super hoog naargelang het volk dat er geweest was, we hebben alles wat er gedronken was dan eens vergeleken met het aantal volk dat er was en we waren tot de constatatie gekomen dat die avond iedereen stapel dronken naar huis afgevoerd had moeten worden. we dachten eerst aan de brouwer die niet eerlijk met ons was geweest. ook dat bleek echter niet te kloppen, in het organiserende team was er een slimmerik geweest die op voorhand al maar had besloten om de plastiek bescherming van de vaten te doen om het later gemakkelijker te maken, de rest dacht dus dat deze vaten al leeg waren en ze zijn dus nooit aangesloten geweest maar natuurlijk konden we deze vaten ook wel bijbetalen.

een jaar later hebben we al onze schulden dan wel kunnen afbetalen maar niet door een tweede fuif te organiseren die succesvol was, dat risico durfden we niet meer te nemen. we hebben een jaar lang chocolade verkocht en de auto's van onze leerkrachten gekuist om hier uit te geraken, van de leuke mini onderneming die fuiven organiseerde bleef dus niet veel meer over.

Samen met een kennis besloot ik om eens een grote fuif te geven, een knaller van formaat. Dus 4 maanden vooraf gingen we aanvraag doen voor zaal ISO te izegem.Geen probleem zaal werd geboekt, drank werd geregeld.Alles was in kannen en kruiken dachten we.Ik werkte toen op C-Dance Izegem dus konden we reclame maken en ons drukwerk doorgeven aan de grote chef en hij ging voor alles kijken.mijn kennis werd verantwoordelijk gesteld omdat hij het zelf ook wou om de ontwerpen te maken voor affiches en fleyers en dergelijke en die enkele goeie contacten had met bepaalde dj's en die gingen hun eigen materiaal meebrengen die we de hanse avond mochten lenen.dus alles in kannen en kruiken. Ik vond al dat het zo lang duurde eer we bericht kregen van de grote chef van alles is klaar en je mag uw factuur komen afhalen met alles erbij.(flyers en dergelijke,...)De tijd begon te dringen, we waren toen 2WEKEN voor aanvang van de fuif, ik bel naar de grote chef, zeg van hoe gaat het eigenlijk zitten, we zitten hier te wachten op bericht van uw drukwerk en reclamespot, het begint fameus te dringen, of heb je geen zin om te werken?ik al danig uit mijn kram geschoten, zegt ie blijf eens kalm want het ligt niet bij mij want ik heb zelf nog niets doorgekregen.Daar stonden we dan, 13dagen voor de aftrap geen dj's geen drukwerk geen reclamespot en geen dj installatie enkel de zaal en drank.ik heb dan contact opgenomen met andere medewerkers van de radio en heb heel vriendelijk gevraagd of ze me uit de puin konden halen.gelukkig werkte ik al enige tijd voor de lokale radio en vonden ze het geen enkele moeite om een weder dienst te doen.Er bood 1 iemand aan die keek voor dj installatie;de grote chef wou zelf nog vlug een spot maken en zelf een simpel ontwerp maken voor het drukwerk. en enkele dj's wilden voor een vriendschapsprijsje de avond verzorgen met spetterende beats.mijn kennis had het zogezegd vergeten toen we hem aanspraken hij dacht dat hij alles al had geregeld en doorgegeven had.we hebben uiteindelijk 7 dagen voor de aanvang van de fuif kunnen flyeren , affiches uithangen, en kaarten verkopen.met als gevolg de kaartverkoop verliep langs geen kanten en werd een ramp met 20 voorverkochte kaarten en 10 gratis kaarten via de radio weggegeven.dus omzet fameus onder 0.de dag zelf verliep redelijk, de mannen van de installatie kwamen maar enkele uren te laat, de mensen die wilden komen helpen achter de bar wisten nog niet wanneer ze moesten komen,oke iedereen zelf opgebeld, de uitleg gedaan, en iedereen stond uiteindelijk paraat, samen met de dj's hebben we ter plaatse de uren en het genre die ongeveer verwacht werd afgesproken. tijdens het testen van de installatie 3u voor aanvang, waren er al 2 bassboxen aan flarden geblazen dus mocht men nog een spoed oproep doen voor andere basskasten.de podiums werden getest, die vielen al in elkaar,slechte podiums, de bellenblaasmachine werd getest,maar werd afgekeurd door de brandweer wegens giftig en gladgevaar, gevolg de professionele bellenblaasmachine van de licht en klank verdeler mochten we niet gebruiken.snowparty zonder "snow" dus. oke geen probleem.20u30 eindelijk de deuren open, 22u eindelijk het eerste volk begon rustig het hoofdje binnen te steken.rond middernacht zat er toch een redelijk aantal mensen binnen en hebben we tegen alle regels in toch even iedereen laten genieten van de bellen sensatie,gevolg mensen kregen last van kort ademigheid, de drank smaakte naar het product als er bellen in vielen en sommigen ging langs de grond omdat het gladdig werd, dus slecht idee waarop de helft afknapte en vertrok.rond 3u komen er plots enkele stuards naar binnen gelopen,er werd iemand fameus in elkaar geslagen en om het duidelijker te zeggen,bijna het leven eruit gestamt door 4 onbekenden die dan naar binnen kwamen om ruzie te zoeken.als hoofdverantwoordelijke (heb mezelf zo benoemd na het incident met de flyers en dergelijk) vond ik het dan mijn plicht en recht om de fuif stop te zetten en iedereen te gebieden op een rustige manier de zaal te verlaten want de politie zat in de buurt wegens dat voorval en was niet bang hen terug te roepen.de dj's vonden dat die 30 man die er nog zat het recht hadden op nog meer vermaak, waardoor ze de muziek harder hebben gezet en mijn gezag in de wind sloegen.ik heb dan de installatie losgekoppeld van de electriciteit en iedereen gevraagd te beginnen met opkuisen.de dj's dropen af en alles werd opgekuist zoals het moest. na6u kuisen werd er eindelijk de laatste hand gelegd aan alles en gingen we de sleutels gaan afgeven.de dag nadien werd ik uit school gehaald want de zaal was niet in orde, was niet goed genoeg gekuist sommige plaatsen waren nog kleverig en er ontbraken nog dingen. dus als gevolg, de fuif was een serieus gat in de portefeullie en vooral een ervaring rijker over het feit doe het met mensen die je constant ziet of heel goede vrienden of net met mensen zoals een vereniging die al eerder fuiven hebben gegeven anders vertrouw enkel en alleen op jezelf.

Aan allen veel feest genot en geniet van de goeie kanten van de fuif

cheers

Ik heet Ilias en ben sinds dit jaar hoofdleider van ksa-Adelaars. Wij organiseren voor de eerste keer een klein festivalletje in oktober en hopen op een groot succes, maar onze fuiven zijn niet altijd zo succesvol geweest.

Vroeger organiseerden wij ieder jaar een fuif die heel toepasselijk nacht van de Adelaars gedoopt werd. De laatste editie ging door op een regenachtig weekend in mei 2006. We hadden er met de leidersgroep veel werk en tijd in gestoken, en dachten met een goed concept op de proppen te komen. Het idee was een moulin-rouge fuif. We hadden het parochiaal centrum afgehuurd en zelf voor een grote tent gezorgd op de koer die als tweede zaal kon dienen. De avond vorderde maar het volk niet echt. Buiten wat vrienden en oud-leiders was de zaal praktisch leeg. Ergens was dit misschien maar goed aangezien de grote tent niet op een stenen ondergrond kon worden opgezet. De dj kwam net op dreef en het 'feestje' kwam net op gang, toen de politie langskwam. Ze kwamen decibels meten. Naar mijn norm zou dit denk ik op straat moeten gebeuren, aangezien het de mensen in de straat zijn die er last van zouden hebben. De politie vond er niets beter op om hun vernuftig apparaatje tegen de box te plaatsen. Het gaf vanzelfsprekend teveel aan, en het volume werd gehalveerd. En toen er een beschonken fuifganger "steek et der anders in" opmerkte, mocht hij zelf meekomen met de politie, onze vriend. We fuifden door op een weliswaar gedempte manier, toen de dj opeens verdwenen was. Hij had er namelijk niet beter op gevonden om aan te pappen met de vriendin van een fuifganger. Dit incidentje zorgde voor een discussie die al rap op zijn beurt escaleerde naar een gevecht. Voor ik het wist viel de muziek stil en veranderde de zaal in een slagveld. Alle leiders deden hun best om iedereen uit elkaar te halen, wat uiteindelijk ook lukte. Het leukste van de hele avond was dat iemand er niet beter op gevonden had om van de verwarring gebruik te maken om de kassa mee te nemen. Na een tweede bezoek van de politie hielden we het maar voor bekeken.

Die avond was een ramp, maar op 25 oktober pakken wij uit met een nieuw concept en een nieuwe start. En wij kunnen alle hulp gebruiken die we kunnen krijgen...

 

Wij bij scouts guldenvlies organiseren elk jaar opnieuw een giverfuif om het kamp wat financieerbaar te maken. Deze fuif gaat elke keer door in onze eigen lokalen, kwestie van de kosten wat te drukken. Ook dit jaar gingen we met volle overtuiging uit dat de lokatie ongewijzigd zou blijven. Maar helaas dacht de buurt, de brandweer en incl de politie daar anders over. 2 weken voor de fuif effectief zou gaan plaatvinden krijgen we een standaardmailtje waarin staat hoe groot ons lokaal is en met onderaan de simpele vermelding dat onze lokalen niet brandveilig zijn om er een fuif te laten doorgaan (het blijft ons nog steeds een raadsel wat er zo veranderd is in dat ene jaar aan ons lokaal en vooral wanneer zij dat zouden kunnen gezien hebben, want hun laatste bezoek dateert van jaren geleden). Wat te neergeslagen maar wel nog met een heel wat hoop gaan we richting brandweer en vragen wat het probleem nu juist is. uiteindelijk na heel wat aandringen krijgen we te horen dat het gaat om deuren die naar binnendraaien en geen noodverlichting. Op dat moment zagen we het weer volledig zitten en gaan ervan uit dat we vanaf de volgende maandag (een week voor de fuif) enkel wat te sleutelen hebben aan het lokaal... Maar niets is minder waar! Wanneer we richting secretaris trekken met onze wilde bouwverhalen. Blijkt dat we naar aanleiding van reeds voorgaande feestjes enkele klachten hadden gekregen over geluid en dat dit eigenlijk een van de hoofdreden waarschijnlijk is waarom het feestje niet mag doorgaan. Op dat moment was er van de berg hoop al niet veel meer over. Onze overdreven reclame-actie van dat weekend waarom de lokatie stond, de kaarten die verkocht waren, de georganiseerde randanimatie, het uren zoeken naar sponsors... alles leek hier eventjes helemaal voor niets te zijn geweest. Na een goede halve dag zagen en klagen halen we het laatste restje moed uit onze schoenen en gaan we vol verwachting onze mailbox openen (we verwachten een mailtje van de brandweer met een LIJST van brandveilige fuifzalen in kortrijk). Opnieuw zeer ontgoochelend de lijst telde maar liefst 4 zalen. heel hoopvol zag het er dus allemaal niet uit toch bellen we ze op. op het eerste zicht lijkt het er allemaal niet zo goed uit te zien tot plots er een zaal vrij is het PIH in kortrijk. we maken allemaal klein vreugdedansje en leggen de zaal vast. OP dat moment keerde de rust weder en het enige wat ons toen nog te doen stond was zoveel mogelijk mensen op de hoogte brengen. uiteindelijk slagen we daar ook in. De donderdag is er opnieuw niet zo'n goed nieuw blijkt dat deze zaal nu dubbelboekt is en aangezien wij 2des waren vliegen wij buiten. we gaan praten met de directie en uiteindelijk belanden we met onze fuif in de refter van de school... lokatie is niet alles misschien maar uiteindelijk is er wel een lokatie.

tot zover het deel voor het eigenlijke plaatvinden van de fuif :)

VANAVOND 22 MAART GAAT ONZE FUIF DOOR IK HOOP DAT IEDEREEN DIE DIT NU NOG LEEST MEDELIJDEN VOELT EN ONS GEWOON KOMT STEUNEN!!!!

inkom in vvk 3euro add 4euro en pintjes aan nen euro ge kunt ni sukkelen

hopelijk tot in het pih

Met ons KLJ'tje wilden we in 2005 eens een wat groter feestje organiseren. Op legendarische vergaderingen werd het concept vastgelegd. Enkelen van het bestuur kregen al hoofdpijn toen ze aan de boenk boenk muziek op ons feestje dachten. Maanden later zagen echter ook zij dat het goed was en dat een 1.000tal losgeslagen hormonen de weg naar ons tent vonden en dat het geld vlotjes in onze kassa sijpelde.

Met veel moed begonnen we dan ook na te denken over onze 2de editie. De lat werd ietsje hoger gelegd en zowat alles moest wat groter ... de tent, het aantal affiches, zelfs de dj's waren naar mijn bescheiden  mening allen te samen een tiental centimeter groter. 1 ding werd echter niet groter ... de tapkranen ... Waar we het jaar ervoor nog 2 taptogen met elks 4 kranen hadden, beslisten we nu om een of andere duistere redenen slechts 1 taptoog met 4 tapkranen. Tot op vandaag wijten we deze beslissing aan een verstoring in ons Chakra, een andere logische uitleg vinden we echt niet.

... het vervolg kan u natuurlijk al raden. Er verscheen dubbel zoveel volk op onze Fuif en al die mensen wilden blijkbaar net die avond hun persoonlijk record 'pintjesdrinken' verbeteren. Door allerlei fysische en andere verdere niet verklaarbare oorzaken kwam er echter geen enkel deftig pintje uit onze ene tapkraam (omdat die onder een te grote druk stond). Gevolg was dat wij nu 2 bekertjes met schuim en een plasje bier gaven voor 1 bonnetje en een hoop scheldwoorden !

Vermits natuurlijk niet ieder opgezet was met onze schamele pintjes, zette het feestend volk massaal hun lippen aan de pasoa en de pisang. Gevolg wij die in gepansterde wagen en met veiligheidsvesten nog enkele nachtwinkels moesten afschuimen om daar pasoa en pisang aan te kopen.

Al bij al hebben we dit toch overleefd, maar 1 ding hebben we wel geleerd : 1 taptoogje kan het volk niet voeden !

In de zomer van 2004 organiseerden we, scouts Casa Oostduinkerke, onze jaarlijkse Beach Party in openlucht op het strand van Oostduinkerke. Een zwoele zomeravond, veel volk, koele drankjes en funky muziek, kortom het begon als een super geslaagde avond. Maar...

Zoals altijd volgt op eb vloed, ook die avond. Het water kwam dichter, dichter en dichter. Onze bartent en zelf gesjorde toog (die evenwijdig met de zee stond) kwam in gevaar. Dus wij met z'n allen een grote dijk van zand maken achter onze bartent. En ondertussen maar bonnetjes verkopen en drank doorgeven aan alle nietsvermoedende dorstlustigen. Tot dan nog niet echt paniek, want het water kwam elk jaar dicht bij onze tent als het vloed was.

Maar het water kwam nog steeds dichter, en onze dijk begon het te begeven. Gevolg, de voledige bartent en toog stroomde onder en ook de halve dansvloer stond onder water. En ook dan ging het feest verder, in zee dus. Tappen terwijl we stonden op vaten, net niet met onze voeten in het water (het water stond echt zo hoog), drank doorgeven met opgerolde broek. Het publiek lachtte ons wel een beetje uit, terwijl wij daar zelf maar stonden met een bang hartje. Al onze kabels hadden we namelijk netjes in het zand ingegraven om er niet over te struikelen. Maar die lagen nu dus in zee, met elektrocutiegevaar tot gevolg.

Na ruim een uur was al het zeewater teruggetrokken en konden we weer opgelucht adem halen. En wat bleek later, dat het die avond springtij was. Met onze spectaculaire avond hebben we ook de krant gehaald en wie er die avond was kan de taferelen nog zo voor zich zien. Elk jaar controleren we nu dus om hoe laat het vloed wordt en of het de avond van onze Beach Party geen springtij is.

Samen met een paar vrienden hadden we het geniale idee om eens een fuif te organiseren.

we kennen elkaar van een dansgroep en wilden ook eens wat geld in het laatje brengen. zo gezegd zo gedaan, en alles werd in orde gebracht: we hadden een zaal, dj, sabam reeds betaald, flyers en posters uitgedeeld/opgehangen, zelf een eigen website gemaakt om de tickets in voorverkoop te kunnen bestellen.

maar helaas, de avond van de fuif zelf kreeg ik een telefoontje: de fuif was afgelast wegens te weinig verkochte kaarten in vvk. kheb nog al mijn vrienden die gingen afkomen moeten afbellen en telkens opnieuw het hele verhaal moeten doen.

nu lachen mijn broers me af en toe uit telkens ik naar een fuif ga: "ha, Flore, ge zijt toch zeker dat die fuif doorgaat he...." om gek van te worden!!

Wij van chiro vechmaal houden jaarlijks ons karnaval bal. Wij zijn klein begonnen maar ondertussen is dit super groot geworden. Vanaf enkele jaren gaat deze fuif door in een grote tent, de tent blijkt zo groot te zijn dat sommige mensen de uitgang niet meer vinden en daarom maar in de tent blijven slapen. Wij hebben al 2 jaar na elkaar, tijdens het opruimen van de tent slapende mensen gevonden in onze tent. Vorig jaar lag er smorgens een man onder het podium te slapen en dit jaar lag er een man achter onze toog een dutje te doen, dit is een grappige ontdekking na een zeer korte nacht.

Voor mijn verjaardag mocht ik een fuif geven in de schuur, en dat is dus gewoon een kot , redelijk groot , maar overdekt met golfplaten...

Die nacht regende het , en over de blliksem en donder moesten we niet klagen , er was genoeg van dat alles...

Mijn achternaam is De Donder, dus ik denk dat de weergoden dachten dat ik het leuk vindt als ze het eens goed laten onweren...We waren volop aan het feesten toen een van de golfplaten werd losgerukt en we allemaal een koude douche kregen ...

een zware afknapper , maar de meesten konden er nog wel mee lachen , maar natuurlijk is het wel een einde in mineur.

Ik ben vorig jaar Februari, 40 jaar geworden. Mijn toenmalige vriendin en ik hadden toen een feest georganiseerd met DJ, eten, enz....! Alles was tot in de puntjes geregeld, we hadden tegen de 100 man uitgenodigd en reeds 80 mensen hadden officieel bevestigd om te komen. 2 weken voor de dag van de fuif heeft mijn toenmalige vriendin mij een dikke loer gedraaid en daarmee onze relatie beeindigd. waardoor alles op zijn gat is gevallen en door emotionele en financiele omstandigheden dit feest niet heeft kunnen plaatsvinden. Dit heeft intussentijd nog altijd niet plaatsgevonden om verschillende redenen en toch vraagt iedereen nu nog wanneer mijn feest eindelijk met vertraging zou kunnen doorgaan? Deze kater ben ik tot op heden nog steeds niet verteerd omdat ik er op voorhand zoveel van verwacht had!

Na enkele succesrijke feestjes zagen we het ietsje groter en avontuurlijker. Zo gaf ik en een vriend DJ opeen Cruise Party op een catamaran aan Vliegtuiglaan Grootdok in gent.

We hadden tussen 500 a 600 feestneuzen verwacht. Maar toch hadden we tussen de 200 a 250 personen.s Morgens hadden we dus veel geld te kort om onze kapitein te betalen en mensen van licht en klank installaties.

Mits onze voorschot en omzet van de drank hadden we nog veel te kort voor de kapitein, dus hebben maar onze DJ materiaal eerst betaald. Zo dachten we maar een schuldeiser te hebben.

Hij wou wel zelfde avond volle pot zien. Iets meer dan 25.000 frank. Heel veel om extra bijeen te krijgen. Dus nog eens de politie erbij gehaald en alles op papier moeten zetten. Betalingen volgden maanden later. Dus iets na de middag was ik pas thuis.

Feestje was de Max voor wie er was, enkel liep het heel anders uit voor ons.

Voor ons 25-jarig bestaan organiseerden we met Jeugdhuis Tronk een festival: Tronk-Rock. Alhoewel we maar een klein jeugdhuis zijn zagen we het toch relatief groot: 5 optredens, barbecue, kinderanimatie, randanimatie en daarna een grote fuif met DJs van de in de streek nogal populaire S-Xpress. Alles ging door in een grote tent op een weide.

Het begon rond 14u en alles liep heel goed. Het weer was fantastisch en het volk kwam opdagen. Tegen de avond toe liep de tent al goed vol. Het laatste optreden ging net beginnen en de DJ maakten zich al klaar om de ambiance die er heerste hoog te houden. En toen ... barstte letterlijk de hemel open! Het begon bakken uit de lucht te gieten. Binnen de kortste keren was heel het veld modderig en stillaan vormden er zicht enkele beekjes die recht door tent stroomden! Deze beekjes werd groter en het begon meer op een rivier te lijken die heel het veld, en dus ook het veld blank zette. De nodige schade aan apparatuur bleef ook niet uit. Bij overmaat van ramp stond ook nog eens de hele parking onder water waardoor alles auto's vast kwamen te zitten en bijna niemand meer van de wei raakte. Er moesten jeeps en tractors aangehaald worden om iedereen weg te slepen. Iets later kwam de brandweer toe en die hebben uiteraard het hele gebeuren stilgelegd.

Wat het nog wat erger maakt: een half uurtje later was de hemel weer helemaal klaar. Die ene vlaag die al bij al een dik uur geduurd heeft heeft ons festival dus letterlijk in het water doen vallen. Achteraf vernamen we dat dit de grootste regenbui zou geweest zijn van heel het jaar.

Achteraf hebben we bijna enkel positieve commentaar gekregen qua organisatie en concept ... we hadden gewoon brute pech.

Broederschool Sint-Niklaas, 6de middelbaar, 6 goede kameraden, wiens gedachten alle 6 gefocust waren op het geven van die ene vette fuif die nog jaren in het geheugen zou gegrift blijven...

Zo gezegd zo gedaan: alles tot in de puntjes georganiseerd, er kon en zou niks misgaan. De locatie was dan ook geweldig: een klein gezellig fuifzaaltje achteraan 'bruin cafe' 't Hemelrijk op de Grote Markt bood ons die zekerheid dat, wanneer er geen dooie hond zou opdagen, we zelf de zaal nog wel zouden kunnen vullen, samen met ons enthousiasme en onze onafscheidelijke dorst. Toch hadden we met z'n zessen op voorhand meer dan 300 kaarten verkocht, terwijl het zaaltje lang niet de capaciteit had om een dergelijk leger aan hongerige fuifgangers te kunnen stillen met pintjes en hemelse dansbare liederen. Op die manier hadden we ons echter wel 'safe' gesteld: alle inkomsten zouden winst betekenen, dat op zich al gaf ons een zeer aangenaam en warm gevoel :-)

Toen de fuif aanving kregen we bevestiging van onze vermoedens: bijna iedereen die we verwachtten kwam opdagen, wat al snel resulteerde in een vestiaire-tsunami, maar ook een geweldige drankverkoop. De fuif barstte al snel uit z'n voegen (mensen die niet meer binnen konden zochten noodgedwongen hun toevlucht in het cafe vooraan), waardoor de zaal letterlijk en figuurlijk op kooktemperatuur begon te komen.

Tot hier toe gaat alles goed denkt u, en inderdaad, tot we plots druppels nattigheid in onze nek voelden vallen waren we die avond de gelukkigste fuiforganisatoren ter wereld. Een ongeruste 'regent-het-binnen?'-blik richting hemel maakte zich van ons meester, waarna we zagen dat het plafond zeiknat was geworden van het vele transpireren van de tot hier toe gelukkige en talrijke fuifgangers. Kort daarna echter begon een groot probleem de kop op te steken: de CD-speler van onze DJ haperde niet 1, 2 of drie keer, maar wou op den duur bijna geen enkel nummer of schijfje zonder tegensputteren afwerken. Onze euforie veranderde even snel als het Belgische weer van zonneschijn tot onweerswolken met gratis indoor-regen van het plafond. Na deze helse periode van totale afgang en fluitconcerten doorsparteld te hebben heeft de DJ, die gelukkig ook een platenspeler en vinylschijfjes had meegenomen, beslist om daar de mensen verder mee te entertainen: moeilijk gaat ook, is die avond gebleken!

Gelukkig hadden de meeste bezoekers zich omwille van de tropische temperaturen zich al sterk op de alcoholische dranken gestort, en vonden ze het hele gebeuren blijkbaar toch niet zo erg als wijzelf het hadden aangevoeld. Enkel de DJ heeft er een heel aantal door het vocht 'verschrompelde' platenhoezen aan overgehouden, waarvoor nog steeds onze oprechte excuses...

Vorig jaar organiseerden we leuk feestje ten voordele van Music For Life van Stubru en het Rode Kruis. Een mooie line-up, met o.a. Dj Zaki en Dj 4T4 in een bijna nieuwe zaal. Vooraf had de zaaluitbater me gewaarschuwd dat de bediener van licht en rook moest opletten met het spuiten van de rook. Hij wist zeer goed dat dit leuk is, maar de rook kan het brandalarm kunnen doen afgaan. Hij minimaliseerde het wel en zei dat gewoon wat rook cava was, maar een zaal vol, dan zou het wel afgaan. Ik verwittigde 's avond de man achter de bediening van het machienke en deze zou er op letten. Verder besteedde ik er geen aandacht aan. Tot ergens midden in de fuif een soort van sirene afgaat. Ik stond toen in de zaal, en het volk dacht dat dit een sample was die bij de muziek hoorde. Tot ik naar de toog ging, die in een soort foyer ligt en waar de muziek minder te horen was. Het alarm des te meer. Wanneer ik door de gang naar de inkom loop klinkt het alarm alleen maar erger en luider. Brandalarm dus. Ik was wat in paniek, omdat er helemaal geen rook in de zaal was! We zetten het af, en ik ging eens achter de discobar horen. En inderdaad, diene vent had wat rook gespoten, echter zo weinig dat het direkt weg was, maar wel goed genoeg voor het brandalarm. Een geluk dat iedereen zo onbenullig was om er niet op in te gaan, want anders stond iedereen op straat. Het brandalarm zelf ging die avond nog een aantal keren af, en als ik dit nadien vertelde aan wat volk die aanwezig waren, trokken die hun ogen open van verbazing, omdat ze dit helemaal niet gehoord hadden in de zaal...

Een paar jaar geleden organiseerden we met ons voetbalploegje een fuif in zaal De Zwerver in Leffinge om wat extra centjes in het laatje te krijgen. We hadden alles goed voorbereid en hadden eigenlijk met onze kaarten in voorverkoop en sponsoring alle kosten gedekt.

We waren er dus van overtuigd dat we een mooie som konden ophalen.Wat bleek echter: toen we vanuit de verschillende richtingen naar de zaal reden  werden we allemaal tegengehouden om te blazen door de politie. Dit werd door de eerste fuifgangers doorgesms't naar anderen en zo ging dit nieuws naar iedereen rond.

Gevolg: Iedereen bleef thuis of ging dicht bij huis een pint pakken en wij moesten het stellen met de plaatselijke jeugd (zo'n 30 man ipv de verwachte 150-200 man).We hebben dan maar volle bak gefeest met de aanwezigen (ook de DJ's lieten het niet aan hun hart komen) en hadden uiteindelijk nog een opbrengst van 250 euro.Het had echter een pak meer kunnen zijn.

Zoals iedereen wel zal begrijpen zijn wij sindsdien helemaal geen fans meer van de flikken en ook het nadeel van de gsm is ons toen duidelijk geworden.

 

Wij organiseren ieder jaar een retro-fuif-event genoemd naar de song van Arno: 'Chic et Pas Cher!'.

Wij hadden met de scouts een grote fuif in de loods gegeven van mortsel.Alles liep heel vlot, muziek in orde, genoeg drank, redelijke prijzen.De line-up was jackattack&vertigo, ed& kim en als topper monica electronica Deze fuif moest ons veel geld opbrengen voor onze vereniging maar helaas liep er toch iets mis. omstreeks een uur of 1 viel onze generator uit. Dus geen muziek meer, net als monica electronica begonnen was. Pijnlijke zaak want we kregen hem niet meer aan de praat, en ja er zat nog genoeg diesel in. Dan krijg je een kwaad publiek dat hun geld terug wil hebben en al snel liep de zaal leeg... We geraakten nog net uit de kosten al een geluk. Maar er was geen geld meer om uit te geven...

Onze organisatie plande een fuif.

Alles goed voorbereiden dus: een zaal zoeken, DJ aanstellen, flyers maken,...

De werkgroep deed echt zijn best en alles bleek goed te gaan tot...de avond zelf.

Het duurde toch wel erg lang vooraleer er volk kwam opzetten.
Na een SMS berichtje werd de oorzaak snel duidelijk:een foutje in het fuifadres: Leopoldplaats i.p.v. Leopoldstraat.

Dankzij de bellers toch nog volk meegekregen uit de andere keet richting onze fuif,maar 't was een mager beestje.

Een groep (+/- 10 mensen) enthousiaste laatste jaars organiseren een 'hoedjesfuif'. We hadden pannekoeken verkocht om de zaal van 450 euro met waarborg te kunnen betalen. Waren we toen al maar gestopt... Dus, we verkopen pannekoeken, chips en voorverkoopkaarten om geld in te zamelen we konden de zaal betalen en dan kregen we een protocol voorgeschoteld waarin staat 1 verplichte steward aanwerven (= 195 euro exl. BTW), de brouwer, lichtbar en muziekinstallatie (= 80 euro), DJ's ( 125 euro in totaal + gratis drank), burgelijke aansprakelijkheid (= 100 euro) flyers en posters nog geen prijs bekend...We moesten ook nog boxen huren want de boxen die we normaal zouden krijgen van de zaal waren nieuw en nog niet getest en dat konden ze niet in 2 weken tijd... De dag was aangebroken: we installeren alles en we hebben al direct problemen met het mengpaneel, dat hebben we op het laatste moment ook nog moeten huren. De tapinstallatie werd geïnstalleerd en iemand sluit een vat kriek en een vat bier aan. De fuif begint, drank hadden we genoeg, nu nog volk... we kregen controle van de politie maar alles was in orde, want er was nog geen volk. Dat bleef jammer genoeg ook zo... in de plaats van een vette fuif is het uitgedraaid tot een grote flop of een kleine klasbijeenkomst... het vat kriek was nog bijna volledig vol buiten drie kriekjes ongeveer. We hadden dus een probleem want er kwam om 1 uur nog steeds geen volk en om drie uur moest het al stoppen... En onze steward was dus nutteloos. Wat een winstgevende fuif zou moeten worden werd niets buiten de 11 euro van de voorverkoopkaarten en de paar mensen die kwamen kijken... EEN GROTE FLOP DUS!!!! We hebben dan ook tot op de laatste dag nog moeten zoeken achter een steward en muziekinstallatie enzo... Het grootste probleem is, we gaan geen honderd dagen kunnen en mogen vieren van het school omdat we niet in staat zijn om iets te organiseren met 11 euro... en geen honderd dagen zou jammer zijn...

Jaarlijks met kerstmis organiseren wij een fuif. Nu vroeger was dit eigelijk gewoon een leidingsfeesje, maar na jaren werd dit ook publiekelijk gemaakt. Het concept was heel simpel, 1 euro inkom, 1 euro voor een frisse pint en lots of love!

De 1e editie was goed, op naar ene 2de editie, hier kwam iets meer volk op af dan verwacht, dus was ons bier omstreeks 23u reeds op (we tapten namelijk in flesjes, een vat wa is da?).

Hopla de auto in, en alle nachtwinkels afrijden en hun bakken bier opkopen, dit bleek maar genoeg om een uur verder te komen, wat nu gedaan? Alle nachtwinkels zaten zonder deftig bier, dan maar carapils, halve liters voor 1 euro! Het feesje was nog geslaagder dan daarvoor, en bier was er! Na de volgende editie meer bier besteld te hebben nog is dezelfde flater gedaan, en nu steevast 15 vaten voor het kerstfeesje!

een warme vrijdag avond iedereen was klaar voor een feestje. Gelukkig dat jh 't biejke een geweldige schuimparty op de kalender had staan. Iedereen was er klaar voor, het schuimmachine hadden we via via kunnen regelen aan een goedkoop prijsje. Later op die avond iedereen was er klaar voor, tijd om de schuimmachine zijn werk te laten doen. We zetten het machine aan maar er komen enkel en alleen belletjes uit! We hadden dus een bellenmachine gehuurt in plaats van een schuimmachine. Een kleine teleurstelling voor het publiek maar toch was het nog een goed feestje. Tot het product van het bellenblaasmachien op was en we het gewoon bijvulden met dreft en water. Dit was niet zo een puik plan! De geur van de dreft pakte op iedereen zijn adem en al snel werd het onmogelijk om in het zaaltje te blijven staan zonder zuurstof gebrek. Iedereen ging naar buiten voor frisse lucht maar hier konden de buren niet om lachen. Iedereen weer naar binnen, het bellenblaasmachine hebben we niet meer aangezet. Toch was het nog een geweldig feestje maar vele mensen waren ook teleurgesteld.

Zelfs leerkrachten organiseerde ooit fuiven, in mijn geval in scoutsverband. De jaarlijkse Jinfuif moest de grootste brok van onze kampkas opleveren en aangezien deze fuif een gevestigde waarde was verwachtten wij als leiding indertijd dat dit ook nu weer zou gebeuren.

Fuif tot in de puntjes voorbereid, veel geplakt, geflyerd en aangespoord, waardoor de kaartenverkoop naar behoren was verlopen. De avond zelf werd formidabel: veel ambiance, geen noemenswaardige problemen en bijgevolg 40 jinners (18-jarige aspirant-leid(st)ers) en leiders die moe maar met een glimlach op de lippen gingen slapen.

Je kunt je de ontgoocheling voorstellen toen bleek dat we aan onze 'geslaagde' avond slechts een klein deel van de verwachte winst hadden overgehouden... Al snel werden verklaringen gezocht: er was nog geld verkeerd gelegd of we waren bestolen of... De thesen vlogen in het rond tot uit een rondvraag van de leiding bleek dat elke jinner die achter de bar had gewerkt lustig een pintje had meegedronken zonder daarvoor een bonnetje te kopen. 'Wij zijn toch aan het werk, dus hebben we daar recht op', was de gangbare redenering.

Begrijpbaar, maar nefast in een organisatie waar we de winst niet zozeer uit de tickets maar vooral uit de verkoop van drank moesten halen: voor elke pint die een jinner zonder vergoeding had geleegd moesten we er 3 verkopen om het gat van dat ene pinjte te dichten... Zo gaat het snel, natuurlijk.

Je kunt je voorstellen dat het zuur smaakte om aan je eigen leden, die zo hun best hadden gedaan om de fuif te laten slagen, achteraf nog centen te moeten vragen voor de consumpties die ze al werkend hadden verbruikt...

Vandaar: spreek op voorhand af met de mensen die werken op je fuif hoeveel zij moeten betalen per consumptie, of misschien nog beter: leg voor de drank van de werkenden een potje in per persoon (aan inkoopprijs?). Het bespaart je de zure oprispingen achteraf!

 

Zoals elk jaar gaven wij chiromeisjes Opglabbeek onze jaarlijkse freak out today fuif.Alles was geregeld. Weken alle feestjes in de buurt afgaan om reclame te maken. Het beloofde een super fuif te worden.

Om 11u30 was de zaal vol fuifende mensen. De sfeer zat er goed in. Het bonnen werden vlot verkocht, de polonaise ging door de zaal, de stembanden werden goed uitgerokken door luidskeels mee te zingen en er werd non stop bier getapt! We gingen super winst maken voor onze chiro,hihaaaa!

Rond 12u stond er toch wel erg veel volk aan de toog te drummen. Waar bleven die pinten! We probeerde te tappen maar meer dan de helft bleek schuim. Terwijl iemand de biervaten ging controleren probeerden wij alle restjes bier om te vormen tot een pint.

De vaten bleken goed aangesloten, maar toch bleef dat schuim maar komen. Wie wil er nu in godsnaam schuim? Iedereen wou bier en ze begonnen dan ook allemaal te duwen en roepen naar bier. Zonder bier duidelijk geen plezier. De nood naar bier was hoog dus zijn we enkele bakken bier kunnen gaan kopen bij de cafés uit de buurt. Zelf al waren de pinten niet koud op 10 minuten waren we uitverkocht. Je doet al wat voor een biertje he! We probeerde verder pinten te maken met het bierschuim dat uit de tap kwam. Man, dat was FREAKy afzien...

Ondertussen had de helft besloten om de fuif te verlaten. Een fuif zonder bier das nu toch ook niet zoveel plezier!Boze fuivers wisselden hun niet gebruikte bonnen terug voor geld en vertrokken.

Nog enkele uren fuif te gaan en wat nu?Stress ten top! Al die voorbereiding voor niets? De helft van het volk al weg? Even paniek dus! We belden onze brouwer op (die in de filmzaal zat) en na een dik uur- een uur duurt dan echt wel heel lang- kwam hij af met bakken bier. Het volk dat is gebleven heeft dan toch nog hun biertje gekregen! Maar wat een stressy situatie! We hadden onze fuif beter schuimfuif genoemd!Ik kon geen schuim meer zien!

Uiteindelijk bleek dat de installatie niet genoeg afkoelde. Er was een nieuwe tap geinstalleerd maar geen nieuwe en betere koeler. En onze vereniging moest dat als eerste ontdekken op het piekuur van onze jaarlijkse fuif.

Dit bewijst toch maar weer eens dat een goed uitgeruste locatie zeer belangrijk is. Wij pleiten voor een nieuwe grotere feest- en fuifzaal! (Die er blijkbaar ook in de toekomst zal komen?)

Ook dit jaar gaan we opnieuw een fuif organiseren! Maar dan met minder schuim laten we hopen!

Enkele jaren geleden organiseerden we met KLJ Loenhout een jaarlijkse fuif in samenwerking met Donna. Logischerwijze werd deze fuif dan ook Donna's Dansfolie genoemd.

Omdat het succes van deze fuif jaarlijks groeide, moesten de organisatoren van dienst ook jaarlijks op zoek naar grotere locaties om de fuif in te organiseren. 3000 mensen plaats je immers niet in de lokale parochiezaal.

Oplossing: om de verwachte massa van zo'n 4500 man ook daadwerkelijk allemaal een staanplaats te kunnen aanbieden, zou een gigantische tent gehuurd worden. Nu bleek dat al niet zo gemakkelijk te zijn. Na lang zoeken vonden we toch iemand die zo'n grote tent kon verhuren. Bleek dat er maar een stuk of 4 tenten in Belgie waren van dat formaat.

Alles goed en wel, in de week van de fuif werd de tent opgesteld, maar de dag voor dat het mega-evenement plaatsvond, waren de weergoden ons niet zo goed gezind. Het stormde die dag zo zwaar dat de hele tent de lucht in ging om 20 meter verder tegen de grond te smakken. Daar stonden we dan, zonder locatie, en met een miljoenenschade aan tentpalen, zeilen en dj-apparatuur. 

Uiteindelijk werd de fuif nog snel snel verplaatst naar een nabije loods, waardoor het feest nog door ging, maar toch moesten er zo'n 1500 voorverkoopkaarten terugbetaald worden.

Resultaat? Een schuld van enkele duizenden euro's, een twee jaar durende strijd tussen verzekeringsmaatschappijen, enkele gebroken ribben en het einde van onze jaarlijkse fuif. Van een feestflater gesproken.

Ok, picture this...

Een klein pittoresk dorpje, met meer oude mensen en koeien dan jeugd. De enige vertegewoordigers van de jeugd in mijn dorp zijn DE CHIRO en DE WIJKRANGERS. Elk jaar zijn er 3 fuiven in ons dorp, de Beachparty, Vedettfest en de toenmalige DISCOFUIF. Er is welgeteld 1 'fuif'zaal in ons dorp, dat ook gebruikt wordt voor feesten van de ziekenkas, kaarten van de bejaardenbond en massa's communiefeesten.

Tot zo ver dus de inleiding...

Wij hadden met de meisjeschiro een fuif gepland, zoals altijd gaan we een jaar op voorhand de datum vastleggen en checken we die als we een andere activiteit vastleggen. Geen probleem, alles was in orde. Op een vergadering, bij het puntje 'Post iemand?' had iemand een uitnodiging bij van de pannekoekenslag van de ziekenkas, toch wel op de datum van onze fuif zekers!

Wij naar de gaby, iedereen bij ons kent de gaby, want die doet de boekingen van de zaal. Ah ja das waar, vergeten te zeggen, hij had dat dubbel geboekt, en hij had ons dan maar een week later gezet. (Die schrijft da dus eerst in potlood op, ma dan kan hij da ni meer lezen!).

Dus wij grote paniek! Shit de Dj, de affiches zijn al klaar, security... Grote problemen dus. Hebben wij nog een andere dj gezocht, alle affiches overplakt met een andere datum en onze security veel duurder betaald als anders...

Goed van ons, want niemand heeft er iets van gemerkt. Respect voor mn medeleiding! Zo moet het ook, problemen zijn er om opgelost te worden. En wij vallen zelden zonder drank want onze brouwer is ALTIJD bereikbaar.

Maar het was uiteindelijk toch nog een goe feestje tot in de vroege uurtjes, zoals altijd in Lippelo

Tegenwoordig gaan alle fuiven door in grote zalen of sportcentra, maar vroeger waren de fuiven nog klein en gezellig(er). Zo ook de KSA-fuif te Ichtegem. Als eerste jaar leider (16 jaar) was ik zo vriendelijk om enkele volle vuilniszakken met bekers en ander afval buiten zetten. Jammerlijk genoeg bleek 1 van die vuilniszakken ook vol met drankbonnetjes te zitten. Groot was onze verbazing dan ook dat de vaten bier leger en leger bleken te worden, maar dat er zich niemand meer bonnetjes aanschafte. Je kon het al raden... enkele fuivers hadden de vuilniszak met bonnetjes gevonden en waren zo vriendelijk de andere aanwezigen te voorzien van drankbonnetjes. Zij de mecenassen, ik de pineut. Gelukkig waren we nog op tijd om het grootste erg te voorkomen, werd de vuilniszak verwijderd en werd de KSA-fuif in Ichtegem een begrip in de regio!!!

Eind 2007, een geweldige tijd om een fuif te organiseren. Voor diegenen die examens hadden is een ontspanning meer dan welkom en voor diegenen die de stressperiode nog niet doorgemaakt hadden was het hoog tijd om een laatste keer total loss te gaan!

Dachten we... Alles netjes georganiseerd: extra verzekering afgesloten, een muziekinstallatie waarbij je zelfs de 60 plussers aan het dansen kan zetten, een plaatselijke dj met geweldige feestallures, flyers en posters (zwart-wit kopie weliswaar),... we zagen het volledig zitten.En dat ten voordele van een jeugdbeweging die zwaar in het rood staat.GRAELIC moest redding brengen.

Om 22u verwacht je niet veel volk meer tegenwoordig, om 23u ook niet, maar als het eerste fuifbeest om 23u30 schoorvoetend de zaal binnenslentert dan begin je je toch vragen te stellen. Al bij al is er over de hele avond 43 man/vrouw de entree gepasseerd.Tot er om 2u een bende zatte kerstmannen  op vrijgezellentoer de boel probeerde te crashen en de laatste twijfelende gasten weggejaagd heeft.

En dan nog dit: Met de bar was een deal gesloten dat er korting zou komen als er een hoeveelheid drank verzet was, dus heeft onze bob zich volgegoten met cola en ook de anderen konden geen pap meer zeggen (al was er daar wat meer bier gevloeid). In volle "drinkbaarwatersponsering van studio brussel"-tijd haalde de hoofdgewestleider het briljante idee boven om te bellen en "the piano man" aan te vragen voor 100 euro, en we hebben het dan nog niet gehoord ook.

Nadat we dan nog eens bedrogen waren met de drankbonnen (danku barmannen van de zaal), en een helse opkuis zijn we huiswaarts getrokken en een kater gaan uitslapen...

Volgend jaar beter?

Nadat we twee jaar terug de wereldwinkeljongeren hadden opgericht en enkele succusvolle activiteiten op poten hadden gezet was het tijd voor een fuif!

Met net iets te weinig fuifervaring begonnen we er aan. Een zaal zoeken was een probleem. Maar we hadden geluk! We mochten ons stationeren in de sportzaal van een gemeentelijke school. We zouden een dansinitatie geven en daaropvolgend een fuif uit de grond stampen.

We waren druk bezig met affiches uit te hangen, te flyeren, ... tot we plots een mail kregen van de burgemeester! In scholen mag je geen fuiven geven (dit twee weken voor ons evenement). Daar stonden we dan. De dansinitiatatie mocht doorgaan MAAR men mocht niet met schoenen in de zaal. Dus iedereen op zijn kousevoeten de dansinitatie gevolgd en zoals we verwacht hadden hadden onze deelnemers wel zin in een fuifje, maar helaas, dat mocht niet en moesten we onze mensen naar huis sturen (met net iets te veel cocktails op, bleek dat er snachts nog heel wat kotsscènes hebben plaats gevonden, onze cocktails bleken iets te veel alcohol te bevatten).

Door dit voorval moesten we onze ingang gratis maken en dus onze voorverkoopkaarten terug betalen. Gezien alles al gereseerd was konden we dan ook rekenen op een negatieve balans op onze rekening.

Om de jeugdraad een beetje meer kenbaar te maken in de gemeente Lochristi kwamen we op het idee om een jaarlijks fuifje te geven. Het zou mooi meegenomen zijn als we uiteindelijk met de winst een toffe activiteit zouden kunnen organiseren voor de kinderen van Lochristi, of wat extra materiaal konden kopen voor de gemeentelijke uitleendienst. Nog een extra bonus was het oppoetsen van het saaie imago van de jeugdraad. We gingen eens tonen welke coole kerels er in de jeugdraad participeerden. Enkel voordelen aan een jaarlijkse jeugdraadfuif, zo dachten we...

2005
Een nieuw initiatief, dus volk moet gelokt worden. De jeugdvereniging die met het grootst aantal leden aanwezig was om 22u zou een vat krijgen. Het speelplein daagde op met een 25tal monitoren. Daarnaast kwam er niet zoveel volk opdagen, waardoor er alles tezamen slechts een 100tal bezoekers waren. De monitoren van het speelplein waren verzadigd na het gratis vat, dus bij ¼ van de bezoekers moest niet gerekend worden op winst door drankverkoop. Op de koop toe ging de jeugdraadvoorzitter op het eind van de fuif aan een buis (rail voor gordijnen) aan het plafond hangen, die het onder zijn gewicht begaf. De gehele fuif werd een nuloperatie met weinig bezoekers en een blozende jeugdraadvoorzitter.

2006
Een jaar later. Na evaluatie bleven we hoopvol en onder het motto alle begin is moeilijk gingen we er opnieuw volledig voor. Het weinige aantal bezoekers wilden we omzeilen door ditmaal de fuif op een vrijdagavond te leggen. Strak plan leek ons, nu zouden we geen concurrentie hebben van andere fuiven uit de streek. Maar al gauw bleek dat een blunder van formaat! We telden slechts 84 bezoekers, waarvan een deel nog voor heel wat overlast zorgde. Weinig bezoekers, overlast, kortom een slechte fuif.

2007
Een nieuw jaar, een nieuw motto, want derde keer is goede keer�. Ditmaal legden we de fuif opnieuw op een zaterdag en kozen we voor de populaire fuifzaal van het plaatselijke jeugdhuis Lodejo. Het kost er wel iets meer om fuiven te organiseren en je wordt er verplicht om met officieel erkende security te werken, maar die meerkost wilden we graag investeren in ruil voor een massa fuifbezoekers. Nuja, een massa? Van een lege fuifzaal gesproken! Het aantal fuifbezoekers vermelden zou schaamte opwekken, maar lag wel degelijk nog een pak lager als het jaar ervoor. Conclusie: geen volk, slechte fuif, een verlies van 500euro, meer medewerkers als bezoekers en security die er bij stond voor spek en bonen.

Eindconclusie: jeugdraadfuiven slaan in Lochristi niet aan! In 2008 beginnen we er dan ook niet meer aan, tenzij we een dj-set winnen van mister Buscemi. Hij kan er alsnog toe bijdragen dat de jeugdraders van Lochristi niet als saaie pieten worden gezien en toch vette feestjes kunnen organiseren!